Það er allt að verða tilbúið, búinn að kaupa mér nýja skíðaklossa, vaxinn upp úr hinum. Byrjaður að hugsa um hvað ég ætla að hafa með mér (skrifa minnislista).
En ég ber samt ekki sama hug til þessarar skíðaviku sem nú er hafin og þeirra sem áður voru. Ég man þegar það var troðfullt skíðasvæðið og röðin í Sandfellslyftuna náði niður í barnabrekkuna, og maður var fljótari að labba frá skálanum og upp í röðina við Sandfellið en að taka barna lyftuna, því röðin þar náði að skálanum.
Núna er stemmingin öðruvísi. Auðvitað eru nátttúrulega nýjir hlutir sem spila inn í, eins og síðustu ár hefur náttúrulega lítill snjór verið, og fólk virðist vera hætt að nenna að fara á skíði. Svo togar náttúrulega rokkhátíðin Aldrei fór ég suður fólkið af dalnum og ég held það nenni ekki að fara bæði á skíði og á tónleikana...
En ég vill gömlu skíðavikuna aftur. Þess vegna ætla ég að fara á skíði, taka þátt í furðufatadegi og njóta þess að vera frjáls og fá útrás fyrir adrenanlín þörf minni (sem reyndar er undir meðallagi, svo ég þarf rétt að halda mér í kellingabrekkunni). Ég ætla að fá mér pylsu og hlaupa eins og vitleysingur undir nammiregninu og vonandi verða allir með!
Sjáumst í
Tungudal...
0 skoðanir skrifaðar:
Sendu inn athugasemd